In de ban van de moestuintjes.

De moestuintjes van mijn kleinzoon.

Wat vinden jullie van “de hype” moestuintjes? Wat ik mezelf kan herinneren is dat het er altijd al was. De Albert Heijn heeft het in een nieuw jasje gestoken en als je het aan mij vraagt is het een groot succes, keer op keer.

Zover ik het op mijn tijdlijn van Facebook kan volgen, zijn veel huisgezinnen in de ban van de moestuintjes! Ook bij ons natuurlijk, wij kunnen deze gezonde rage niet overslaan, want de jongens noemen ons huis altijd hét familiehuis. Het woord familiehuis is bij ons ontstaan toen Yalmard en Priscilla samen met de kinderen, bij ons introkken. Zij hebben twee jaar bij ons gewoond. We hebben een ruime eengezinswoning, precies tegenover een park, met speeltuin en in kinderboerderij. Priscilla, Yalmard en de kinderen hadden een woonkamer en 2 slaapkamers op de eerste verdieping en wij hadden een woonkamer en een slaapkamer op zolder, de douche en de keuken deelden we uiteraard en iedere avond zaten we gezellig met zijn zessen aan de eettafel, mits de mannen nog niet aan het werk waren.

Doordat onze kleinzoons zolang bij ons hebben gewoond hebben we een nog hechtere band gekregen, waardoor we eigenlijk nu nog steeds met al de rages meedoen en wat bij papa en mama in huis een groot feest is, doen we vaak automatisch ook in ons familiehuis.

Wat ik leuk vind aan het geheel van zo hecht zijn, is dat de kinderen zo ontzettend graag bij ons zijn. Toen ik klein was, had ik zo’n zelfde band met mijn opa en oma. Mijn opa had een hele grote tuin. Samen zaaide wij dan bloemetjes en groenten. We waren daarmee bezig vanaf de lente tot september, ik vond dat helemaal geweldig. “Wat je zaait, zal je oogsten zei mijn opa dan altijd”.

De groentes kwamen altijd met grote hoeveelheden van het land, dan begon het werk van mijn oma en moeder. Ze spoelden zichzelf suf aan de groenten om het schoon te krijgen. Alles was niet zo luxe als hoe wij het nu hebben, toen lag de sla niet gewassen, gesneden en verpakt in het schap in de winkel! Dus zij bleven de groenten schoonmaken met de hand tot er géén aarde meer te zien was (of slak! ;-)).

Er was ook géén diepvriezer, dus na het schoonmaken, ging alles in wek potten.  Verder maakte mijn opa een verdeling naar welke familie de groenten allemaal gingen. Tante Mien had een groot gezin en woonde niet ver bij ons vandaan en mijn oma zei altijd: ”Gijs breng die meid niet alles tegelijk.” Het werd ook voor Tante Mien al helemaal schoon gemaakt, voordat het naar haar toe ging.

Op een dag stond er een kruiwagen vol met Andijvie en die moest naar mijn moeder en ik wilde dat doen. Maar mijn opa zei dat ik hem moest laten staan. Alleen ik was eigenwijs en pakte de kruiwagen toch. Ik moest over een smalle plank lopen, over een sloot. Je raadt het al. Ik stapte mis en daar lag ik met kruiwagen en al in de sloot.

De buurman en mijn moeder kwamen aan gerend en mijn oma kwam er ook achter aan. Wat een gedoe, want het was daar heel smal. Opa was boos en zei: “Ik heb toch gezegd dat je er met je klauwen van af moest blijven!” Maar deze reactie gaf hij meer, omdat hij ook geschrokken was. Mijn Oma deed heel lief haar armen om mij heen en troostte mij. Ze wees Opa nog even terecht en maakte van de nood een deugd, want de groenten waren nu ook gelijk gespoeld door de sloot! Opa bleef nog wat mopperen, maar ‘s avonds kreeg ik toch een Karbonade met het avond eten, want Opa vond dat ik heel hard had gewerkt. En ik had nog een schaafwond op mijn knie die mij er aan herinnerde.

Mijn oudste kleinzoon Jizh kreeg ook moestuintjes van Albert Heijn. Hij vroeg aan mij wat we er mee gingen doen. We zijn toen naar de Groenrijk gegaan en hebben daar Biologische grond gekocht. Ook hebben we kweek kastjes gekocht en toen zijn we naar huis gegaan. Ik zei dat we eerst gingen eten en daarna de tuintjes gingen doen. IK ging naar boven om nog en wasje te doen en ineens hoorde ik Jizh roepen. “Oma!” Ik wist dat er iets mis was. Ik ging terug naar beneden en zag dat Jizh toch geen geduld had gehad. Hij had de zak potgrond opgetild, maar die was toch zwaarder dan gedacht en die was uit zij handen gevallen. Wat een bende! En alsof dat nog niet genoeg was, stapte hij ook in de waterbak van de hond. En dat over onze witte laminaat vloer!

Op dat moment komt Opa binnen en die was ook niet blij. Jizh zag dat en verschuilde zich achter mij. Jizh zei dat hij mij wilde helpen. Waarop opa zei: “Ja, van de wal in de sloot!” Toen Opa dat zei moest ik denken aan mijn kruiwagen & sloot avontuur van vroeger.  Daarna heb ik met Jizh de moestuintjes gepoot en Opa heeft de vloer schoon gemaakt. Eind goed al goed en onze moestuintjes doen het super goed!

Hebben jullie ook moestuintjes? Ik zou het leuk vinden als je daar een foto van laat zien onder het Facebook bericht.