Terug van weggeweest.

Ook wij zijn terug van een heerlijke en toffe reis. We hebben ontzettend genoten en zijn 5 weken er tussen uit geweest. De laatste week van de vakantie hebben we thuis doorgebracht en gebruikt om allemaal weer een beetje in het ritme terug te komen. Binnenkort ga ik met jullie onze vakantie verhalen delen. In het reisblog breng ik jullie op de hoogte van onze belevenissen en hoe wij voluit genieten van onze roadtrips. Volg je mee wat we allemaal gezien en beleefd hebben?  

Fijn om weer te schrijven, mijn eerste blog na de vakantie. Ik ga in deze publicatie nog niet heel veel vertellen over onze reis, maar ik kan jullie wél alvast vertellen dat we echt heel veel gave steden hebben bezocht in Oostenrijk, Italië, Kroatië en Slovenië. Ook maakte wij een traditionele gondelvaart door de kanalen in Venetië, huurde een fotograaf  in om sfeervolle gezinsfoto’s te laten maken in Vrsar en hebben wij dolfijnen gespot op de Adriatische Zee. Dit waren wel een paar van onze hoogte punten in de vakantie, al moet ik eerlijk zeggen dat ik heel onze vakantie; heel tof vond! Nu zijn we weer terug en start ik weer met schrijven en fotograferen, Yalmard is de dag nadat we terug waren meteen weer gestart met werken. Het is even wennen, maar toch fijn om weer terug te zijn alhoewel ik het Nederlandse weer niet gemist heb! Ik verlang naar het zonnetje..

Nieuwe fase. Voor mijn gevoel duurde het nog heel lang, maar de tijd is voorbij gevlogen  en nu moet ik er aan gaan geloven; Onze jongste zoon gaat wennen op school. De kleuterschool is echt een mijlpaal als je het mij vraagt. Van rustige en schattige baby, naar energieke en tikkeltje baldadige peuter, nu (een bijna) eigenwijze kleuter. Een grote stap voor Jaihzihiön, maar ook voor mij. Een nieuwe fase komt er vanaf morgen op ons af.. Van 7 jaar thuisblijf mama te zijn en iedere dag 24/7 met de kinderen hebben doorgebracht, zit ik nu straks opeens alleen thuis. Hellllllupp! Deze gedachte vliegt mij een beetje aan; ik zeg het tegen niemand, maar ik schrijf jullie nu; Morgen als ik thuiskom en alleen in huis sta; ga ik vast even eerst een potje staan huilen, de laatste tijd ben ik nogal een emotionele doos aan het worden.

Net voor de vakantie dacht ik nog heel luchtig; wat fijn straks Jaiz lekker naar school en kan ik overdag mijn blogs schrijven, fotograferen, netwerken met bedrijven en misschien ga ik wel weer sporten. Nu het zover is denk ik alleen nog maar; Gatverdamme, zit Jaiz op school en kunnen we overdag niet eens meer op ons gemakje naar de kinderboerderij, even wandelen met de hond of terwijl ik met de buren gezellig buiten sta hij lief speelt met ons buurmeisje. Oké genoeg.. Morgen weer een dag, dan zie ik wel eens hoe ik mezelf zal voelen. Erover nadenken maakt hét gevoel alleen maar sterker; ik zeg je niet doen!

Bij je eerste kind is de eerste stap natuurlijk het kiezen van een basisschool, dan ben je er al steeds een beetje mee bezig. Bij een tweede heb je dat niet, dat je langzaam went aan het idee. Alles is al gekozen en gelukkig zit onze oudste al op school. Automatische gaat Jaihzihiön naar dezelfde school toe. Wel scheelde dat weer een hoop uitzoeken en nadenken. Ik ben niet snel te vrede als het gaat om een leersysteem, mijn denkwijze past niet bij het Nederlandse systeem. Gelukkig maar dat ik toch een school kon vinden in ons dorp, die mij in de grootste lijnen wel aanspreekt, want zoveel keuze heb je niet in een dorp. Lastig.

Van mama’s om mij heen hoor ik altijd dat hun kindje staat te springen om naar de kleuterschool te gaan. Jaiz heeft nog niet heel veel interesse erin, hij praat er altijd erg gezellig over, maar hij sluit wel af met; Mama, blijft wel bij me in de klas toch?  Morgen is het dan zover en gaat Jaiz naar school en is al aardig op de hoogte hoe het eraan toe gaat. Hij krijgt natuurlijk ook wel al heel veel mee van zijn grote broer. Ik heb ook Jaihzihiön 4 jaar lang thuis om mij heen gehad, dus afscheid nemen van een peuterspeelzaal of crèche zit er niet bij. Wel een beetje afscheid nemen van al onze tijd samen en geloof mij dat is lastig genoeg. Ik moet er aan geloven; “Binnenkort ook mijn jongste kruimeltje naar de basisschool, maar eerst wennen!”.

Jizhmahaël naar groep 3, dit is voor hem ook een super mijlpaal. Van slechthorend (20% gehoor) in zijn schulp gekropen jongentje, uitgebloeid tot vrolijke, enthousiaste, zorgzame en lieve kanjer. Jizh is een echte TOPPER. Zoveel ziek geweest in zijn kleutertijd, hij is meer thuis geweest dan op school. Wij zijn dan ook zo trots en blij, dat zijn operaties zijn aangeslagen en dat de buisjes nu helemaal op zijn plaats zitten. We hopen dat onze lieverd mag gaan genieten van een geweldige tijd in groep 3. Ieder kind verdiend het om te genieten op school en op een plek te zitten waar hij/zij zichzelf prettig voelt. Ik denk dat Jizhmahaël zijn plekje inmiddels gevonden heeft. Wat geeft je dat als ouder een onwijs fijn en geruststellend gevoel.

Vanaf deze week zullen jullie langzaam weer gaan merken dat op Stylekids Magazine er nieuwe publicaties online gaan komen. Ik wens jullie allemaal een fijne nieuwe week en voor al de lieve kinderen weer genieten van een nieuw schooljaar! Veel plezier morgen op jullie eerste schooldag, hoewel sommige er alweer twee weken geleden aan moesten geloven.

Liefs,
Priscilla