Lisa over wat je een vrouw niet vaak hoort zeggen.

Vorige week heb je kunnen een beetje kunnen lezen over mijn zwangerschap. Die trouwens heel fijn was en zonder gekke dingen en rare kwaaltjes. Mijn bevalling was eigenlijk net zo fijn. En eerlijk, ik zou het rustig nog een paar keer op deze manier over doen. Iets wat je een vrouw niet vaak hoort zeggen over haar bevalling. Vandaag zal ik jullie vertellen, wat het voor mij zo fijn maakte en waarom ik denk dat er veel meer vrouwen zijn die baat hebben bij deze manier van bevallen. Enjoy!

Hoe het allemaal begon.
Waar was ik gebleven, oja, 11 mei 23.15 uur. Ik verloor mijn slijmprop. Hoewel dit nog niet hoeft te betekenen dat je gaat bevallen, ging ik toch met licht enthousiasme slapen. Om 00:30 uur was ik alweer wakker, hmm dit voelt toch wel alsof ik weeën heb. In de loop van de nacht werd het geleidelijk aan steeds iets heftiger. Ik moest vaak naar het toilet en ging regelmatig onder de douche. Mijn moeder, die bij de bevalling aanwezig zal zijn, had ik rond de klok van 3 al een berichtje gestuurd. Mam, het is begonnen. Iets voor tienen is ze naar ons huis gekomen, heeft ze mijn vriend geholpen alles klaar te maken voor vertrek en zorgden ze samen voor mij, die inmiddels niet meer van bed af kwam en heftig haar ademhalingen aan het controleren was met een warme kruik op haar buik en het TENS apparaat op haar rug geplakt.

Om 11:30 uur kwamen de weeën om de nodige minuten. Tijd om de verloskundige te bellen. Ook vriendin Fleur, die van de hypnobirthing cursus, werd gebeld. Zij zal ook bij de bevalling aanwezig zijn en fungeren als Doula. Bij aankomst van de verloskundige werd en nog even kort gemonitord of de weeën al heftig genoeg waren. Kon het nog erger dan? Uiteindelijk kwamen we om 12:30 uur aan in het geboorte centrum.

Eenmaal in het geboorte centrum.
In het geboorte centrum werd ik direct getoucheerd. Balen! Nog maar 3 cm en dat terwijl de weeën wel heel heftig kwamen. Bovendien mag je pas met 4 cm ontsluiting in bad, omdat anders het gevaar bestaat dat de weeën stoppen. Dus weer staan, hangend met de ellenbogen op het bed, adem in, adem uit. Toch nog maar weer een keer onder de douche.

Uiteindelijk werd om 14:45 uur besloten de vliezen te breken. De weeën volgende elkaar nog steeds snel op, maar zorgde niet voor de nodige ontsluiting. Toen mijn vliezen eenmaal gebroken waren, volgde alles in een rap tempo. Om 15:15 uur mocht ik in bad en om 17:00 uur was dan het moment daar, mijn lijf was er klaar voor en wilde persen. 20 minuten later om 17:20 uur precies kwam ter wereld, door mijzelf aangenomen, onze dochter Nova. Lichtelijk in shock dat ik net moeder was geworden en bevallen was van een kind, stroomde de tranen over mijn wangen. Wat is dit waanzinnig mooi. Wat is het vrouwelijk lichaam fantastisch en wat kan het veel verdragen!

Rustig in bad, geen paniek, geen gillen, geen pijn. Ik zal niet zeggen dat ik het niet heftig vond, want weeën zijn een behoorlijk overweldigend gevoel. Maar door de vrijheid en de warmte van het water geen pijnstilling nodig hebben en merken dat je kindje zoveel vrediger wordt geboren door de overgang in het warme water, fantastisch. Volgende keer doe ik het weer zo.

Het eerste uur moeder en vader.
In ons geboorte plan hadden wij beschreven dat we graag een halve lotus bevalling wilde. Dit houdt in dat je de navelstreng laat uitkloppen en dus niet doorknipt tot ook de placenta is geboren en al het extra bloed en vitaminen die er nog in zitten, dus nog naar je kindje gaan. Je kindje heeft dit hard nodig en hoeft veel minder lang bij te komen van de bevalling. Nova was sneller roze en snel wakker en alert.
Nadat ze op mijn borst werd gelegd, lieten wij haar de breastcrawl doen. Dit is iets wat kindjes intuïtief doen. Ze kruipen zelf langzaam richting je borst en leggen aan. Prachtig om de natuur zo haar werk te zien doen.
Ook besloten wij haar geen vitamine K injectie te geven. Dit omdat wij haar al haar extra reserves hebben meegegeven door het uitkloppen van de navelstreng en het feit dat ik borstvoeding wilde gaan geven. De vitamine K hebben wij een week na de geboorte gewoon gegeven in druppelvorm tot Nova 3 maanden oud was.

En dan tot slot.
Twee uur later waren we thuis, zijn we op weg geholpen door de dienstdoende kraamverzorgende en begonnen we onze eerste nacht als vader en moeder alleen. Ineens als gezin van 3. Doodvermoeid, maar nagloeiend van de mooie ervaring, gingen we vol liefde slapen.
Even dan, want met een baby zit doorslapen er niet meer in 😉

Deze blogpost is geschreven door onze gastblogger Lisa Mulder.