Elk einde is weer een nieuw begin.

Veranderen van basisschool dat doe je niet zomaar, het besluit is vrijdag voor de vakantie genomen en vandaag zijn de kinderen dan gestart op hun nieuwe school. Ja, we hebben de kinderen uit hun vertrouwde leeromgeving gehaald en ja, dat is spannend! Het is ook heel emotioneel, op de oude school was ik klassenmoeder, zat ik in de OR en de kleuterjuf daar had ik zelfs nog bij in de klas gezeten als kind. Geloof mij, veranderen van basisschool dat doe je niet zomaar. Daar zijn heel wat uren, weken en misschien stiekem wel maanden van nadenken aan vooraf gegaan. Het is natuurlijk niet alleen dat je even van gebouw wisselt! Nee, je haalt je kinderen uit hun vertrouwde omgeving, weg bij vriendjes en vriendinnetjes en het is ook iets verder weg van huis.

Onze jongste zoon, zat nog géén eens een jaar op school, nu hij deze alweer moet verruilen voor een andere. De overstap is vandaag moeiteloos verlopen, maar ook hij zal nieuwe kindjes leren kennen en zichzelf wegwijs moeten maken in een ander schoolgebouw. Jaihzihiön startte in de gymzaal, gaf de juf een hand, ons een kus en huppelt vrolijk en opgewekt de zaal in. Hij gaat tussen twee kindjes inzitten, kijk nog even op en zwaait vrolijk naar ons. Jizhmahaël vond het wel spannend. Maar op de leeftijd van 7 jaar ben je jezelf natuurlijk veel bewuster van het voorstellen, nieuwe kindjes leren kennen en gewend raken aan een ander leersysteem. Jizhmahaël die begon de dag met een loopje naar de bibliotheek in school, klinkt leuk hé? Maar zo leuk is het ook echt! Hij heeft een boekje uitgekozen, en begon te lezen in de klas aan zijn tafeltje bij het raam.

Tijdens het voorbereiden op de nieuwe school, zei Jaihzihiön heel stellig; ‘Nee, ik ga niet! Ik blijf bij Modou en Davin, mijn beste vrienden!”, terwijl Jizhmahaël direct zei; “Oh, ja!! Wat super leuk, hebben zij daar moestuintjes en mag ik vandaag al starten?”. Ik ben heel bewust altijd met de kinderen bezig, ook vooral op het vlak van sociaal- en emotionele ontwikkeling. Zo ben ik met de kinderen vooraf naar de school gegaan, heb ze het schoolplein laten zien en een week lang praten ik vrolijk over de school, maakte het luchtig en vooral heel bespreekbaar. De kinderen hadden er halverwege de week al géén behoefte meer aan merkte ik, ze vonden het wel prima een nieuwe school en wat leuk weer allemaal nieuwe kindjes leren kennen, en nieuwe juffen! Hoe positiever en vrolijker wij erin staan, hoe leuker zij het zelf ook zullen ervaren en beleven ben ik van mening. Ik ben wel altijd heel eerlijk, emotie deel ik. Ik vertelde ze ook eerlijk dat ik het heel moeilijk vind en er emotioneel van was, weetje wat de jongens deden? Ach mam, kom maar. Je hebt ons toch, en volgens jou is de school heel leuk, en weetje al die kindjes hebben ook ouders! Ik moest er om grinniken, toen Jizhmahaël dat vol overtuiging, al knuffelend met twee armen om mijn nek in mijn oor fluisterde.

Geloof me als ik zeg dat ik echt heel emotioneel erover was, ik kan oprecht zeggen was. De beslissing om je kinderen uit te schrijven van de oude school, en in te schrijven op de nieuwe school, die beslissing maak je als ouders niet zo snel. Op de oude school kende ik iedereen, alle kinderen. Hier ken ik vrijwel niemand. Het is heel naïef gedacht als je zegt; zo wij zijn veranderd van school, en het is leuk! Zo gaat het nou eenmaal niet, want het is natuurlijk wennen, alles is anders. Na een emotionele week vooral voor mij, als moeder ( de laatste tijd ben ik nogal een emotionele muts ) die veel waarde hecht aan onze herinneringen, en vertrouwde omgeving. Maar zo hecht ik ook veel waarde aan de mensen die ik ken, en waar het sociaal gezien het één en ander gaat veranderen. Niet slecht, of fout, maar wel anders. Ik moet daar dan ook flink aan wennen, maar elk einde is een nieuw begin.

De voorjaarsvakantie heeft vooral mij heel goed gedaan. Even de kinderen voltijds weer thuis, onwijs van genoten en ook de kinderen heb ik volop zien genieten en lachen. Als gezin tot rustkomen, samen erop uit en dan was het vandaag al weer zover… Op naar de nieuwe school, nadat Yalmard en ik Jizhmahaël in de klas gebracht hebben, Jaihzihiön in de gymzaal en ik aan een kopje thee zit bij de directrice en de ib-er van de nieuwe school, ben ik opgelucht. Ik ben opgelucht dat we de keuze gemaakt hebben, en ik ben blij, heel blij met de keuze die wij gemaakt hebben als ouders.

Liefs,
Priscilla